ដើរចោលផ្ទះឯងយូរហើយ… មិនដែលមកលេងសោះមួយរយៈហ្នឹង… គ្មានរវល់អីទេ គឺរវល់មើលរឿងតភាគ ហេហេហេ ហើយហ្នឹងចាក់អាវពាក់ខែរងារ ប៉ុណ្ណឹងឯង។
ស្លឹកឈើជ្រុះពេញមាត់ស្ទឹង បងប្អូនអ៊ើយជួយបោសផង … មកលេងទៀតឆាប់ៗនេះ!
នឹកណាស់ នឹកណាស់….
ខែ វិច្ឆិកា 3, 2009
2 វិចារ | 
ពណ៌ស្វាយ | 
តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃ
បានដាក់ប្រកាស ដោយ វឌ្ឍនា
អត់មានអារម្មណ៍….
ខែ តុលា 24, 2009ចម្លែក…ចម្លែកមែនទែន ពិតជាមិនដែលមានសោះជាងម្ភៃឆ្នាំមកនេះ វាជារឿងប្លែក មែនទែនសំរាប់ខ្ញុំ។
ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ(បែបមិនមែនប៉ុន្មានថ្ងៃទេ ប៉ុន្មានអាទិត្យទើបត្រូវ) នៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំហាក់ដូចជា ចម្លែកខុសប្រក្រតីយ៉ាងម៉េចមិនដឹងទេ។ ឆាប់ហ្មួរម៉ៅ ឆាប់ច្រឡោត ដោយខ្វះមូលហេតុ ត្រឹមត្រូវ ដែលពីមុនមកខ្ញុំមិនដែលអញ្ចឹងទេ…ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះខ្ញុំពិបាកធ្វើអារម្មណ៍មែន ទែនតែម្តង រហូតដល់ថ្នាក់ទៅចុះឈ្មោះរៀន យោហ្កា បន្ធូរបន្ថយភាពតានតឹង។
ខ្ញុំគិតថាឬសគល់នៃភាពមិនប្រក្រតីទាំងនេះ ប្រហែលមកពីរវល់ពេក មិនសូវបានដើរ យកខ្យល់អាកាសក៏មិនដឹង។ វាអញ្ចឹងមែនហើយ ជិតពីរខែនេះ ខ្ញុំសំកុកតែនៅក្នុងផ្ទះ ឆ្កួតជាមួយការងារទាំងមានប្រយោជន៍ និង ឥតប្រយោជន៍មួយចំនួន។
ហើយមួយនេះរឹតតែធ្ងន់ធ្ងរមិនដែលមានទៅទៀត… រដូវកាលបាល់ទាត់ ឆេមពានលីក បានចាប់ផ្តើមជាងបីប្រកួតរួចទៅហើយ… តែខ្ញុំមិនដែលបានចំណាយពេលតាមដាន ការប្រកួត រឺ សូម្បីតែចង់ដឹងលទ្ធផល… វាប្លែក វាចម្លែកខុសពីធម្មតា ដែលខ្ញុំតែងតែ គេងរាប់ថ្ងៃអោយដល់កម្មវិធីនោះ។ ពេលការប្រកួតចាប់ផ្តើម ខ្ញុំខំរៀបចំគ្រឿងភេសជ្ជៈ ហើយអង្គុយចាំមើលយ៉ាងអន្ទះសារ តែដល់ពេលគេលេងហើយ អត់មានអារម្មណ៍ មើលបាល់ទាត់ទាំងនោះទាល់តែសោះ… ទោះបីជាការប្រកួតរបស់ មែនឆេស្ទែរ សំណព្វចិត្តខ្ញុំក៏ដោយ។
ចាំបានថាកាលនៅស្រុកខ្មែរ ពេលធុញថប់ខ្លាំង ខ្ញុំទៅវាយបាវខ្សាច់បន្ធូរកង្វល់.. នៅទៅនេះអោយខ្ញុំវាយអីទៅ…? នឹកឃើញហើយ ប្រហែលជាត្រូវទាត់ខ្នើយអោប ហើយមើលទៅ។
9 វិចារ | 
ទំព័របញ្ចេញកំហឹង និង ទំលាយកង្វល់ | 
តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃ
បានដាក់ប្រកាស ដោយ វឌ្ឍនា
មិនសប្បាយចិត្ត…
ខែ តុលា 9, 2009មិនសប្បាយចិត្តទេប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ… ដឹងថាព្រោះអី តែមិនអាចដោះស្រាយបានភ្លាម ព្រោះ ដំណោះស្រាយត្រូវការពេលវេលា។
ទំរាំនឹងពលនោះមកដល់ ខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំនឹងត្រូវវេទនាផ្លូវអារម្មណ៍ប៉ុណ្ណា… តែមិនថ្វីទេ ព្រោះវាមិនមែនជាលើកទីមួយឯណា…។
ប្រសើរបំផុតនោះគឺ លើកនេះខ្ញុំមានអ្នកជួយអោយខ្ញុំសប្បាយចិត្តបាន។ អរគុណបង ដែលតែងឈរខាងអូនរហូតមក…។
19 វិចារ | 
ទំព័របញ្ចេញកំហឹង និង ទំលាយកង្វល់ | 
តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃ
បានដាក់ប្រកាស ដោយ វឌ្ឍនា
វីរៈនារីទាំងបី
ខែ តុលា 3, 2009រដូវកាលទីមួយៈ ភាគ១ «ព្រោះតែអន្សមអាំង» ភាគបន្ត
យុវជនទាំងពីរជិះម៉ូតូឆ្វែលរកនាងទាំងបី។ ចៃដន្យអាក្រក់ពួកគេបានប្រទះឃើញ នីកា កំពុងពួនក្បែរគុម្ពផ្កាកំប្រោនៗដូចកំប្រុកព្រៃ។ គ្រាន់តែប្រទះឃើញនាងភ្លាមពួកវានាំគ្នា សើចក្អាកក្អាយតែម្តង។
«អេ នារីក្លាហាន! ហើយមកក្រាបពួនអីម្តុំនេះ មើលតែមាន់ក្រាបពង!»
លឺសម្លេងភ្លាម នីកា បាត់ភ័យអស់ព្រោះនាងស្គាល់ច្បាស់សម្លេងនេះថាជានរណា។ នីកា ងើបឡើងឈរច្រត់ចង្កេះសម្លុតយុវជនទាំងពីរៈ
«គឺពួកឯងទេអ្ហេះ! អាវ័រ អាជ្រក់!»
កម្លោះទាំងពីរវាយចិញ្ចើមព្រើតធ្វើមុខក្រម៉ាច់ក្រម៉ើមដាក់នាងជំនួសចម្លើយតប។តាមពិត ពួកគេស្គាល់គ្នាណាស់ទៅហើយ។ វ័រ និង ជ្រក់ ជាកូនចៅម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់យក ស៊ុតនៅជាប់របងភូមិនាងនេះឯង។ ពួកគេធំដឹងក្តីដំណាលគ្នា ហើយកាលពីនៅអាយុ ខ្ទង់៨រឺ៩ឆ្នាំនោះជារឿយៗ វ័រ និង ជ្រក់ តែងតែត្រូវនាងទាំងបីធ្វើអោយយំរាល់ថ្ងៃ។ មកពីងងឹតពេកទើបពួកនាងទាំងបីមើលពួកគេមិនស្គាល់ ហើយព្រោះតែដឹងថាជានាង ទាំងបីហ្នឹងហើយទើប ជ្រក់ និង វ័រ នាំគ្នាជិះម៉ូតូឆាបពួកនាងលេងទៅ។ នីកា ប្រញ៉ាប់ ស្រែកប្រកូកប្រកាសហៅបងប្អូននាងពីរនាក់ទៀត ដែលកំពុងពួនអោយស្ងាត់ចឺម។ គ្រាន់តែដឹងថាជាអ្នកស្គាល់ហើយ នីណា និង នីតា ដើរតយង៉យមករកពួកគេ។
«ហ៊ឹះ! អាវ័រ អាជ្រក់! ឯងចង់ត្រូវឬទើបបើកម៉ូតូឆាបបន្លាចពួកយើងយ៉ាងនេះ?» នីតា ពោលទាំងខឹងសម្បារ។
«អើ! ហើយនរណាអោយពួកឯងជេរយើងនោះ?» នាយកម្លោះ វ័រ ឆ្លើយយ៉ាងខែង។
«នៅគ្រាន់បើទៀត! មកពីបើកម៉ូតូឡប់ៗមកឆាបយើងហ្នឹងហើយទើបយើងជេរ។ ចង់ យ៉ាងម៉េច?» នីកា តវ៉ាដោយរកចង់វាយក្បាលពួកគេផង តាមពិតទៅនាយទាំងពីរនេះ អាយុតិចជាងនាងទាំងបីមួយឆ្នាំ។
«មកពីយើងស្គាល់ថាជាពួកឯងទើបយើងជិះឆាបលេងទៅ!» ជ្រក់ បង្ហើយ។
«អើបើអញ្ចឹងមានអីស៊ីសងគ្នាបាន! យើងក៏ជេរឯងលេងដែរទៅ។» នីណា តប។
«យើសគ្រាន់បើណាស់ហ្ន៎!» ជ្រក់ តម្លើងសម្លេង។
«អើគ្រាន់បើអញ្ចឹង! ហ៊ានតែចូលមួយជំហានទៀតមើល ប្រយ័ត្នយើងចាក់ងាប់វើយ!» នីតា តបដោយអង់អាច។
«ហាស់ៗហា! ចាក់យើងងាប់! ហាស់ៗហា ចាក់ជាមួយស្អី?» កំលោះ វ័រ សើចរលាក់។
«នេះនែ៎!» នាងទាំងបីពោលឡើងព្រមទាំងបញ្ចេញអាវុធសម្ងាត់ឡើងមក រំពេចនោះដែរ ស្រាប់តែនាយទាំងពីរអស់សំនើចមួយទំហឹង។
«ហ្អាស់? ហាស់ៗៗៗហាៗៗ!» វ័រ និង ជ្រក់សើចមួយអស់ដៃ។
នាងទាំងបីនាំគ្នាមើលមុខគ្នាឡេងឡង់មិនយល់ពីការប្រែប្រួលរបស់នាយទាំងពីរ។
«ពួកវាឡប់អស់ហើយដឹងបានគិតតែសើច?» នីណា ពោលឡើង។
វ័រ និង ជ្រក់ កាន់តែសើចខ្លាំងឡើងៗ។ បន្ទាប់មកក្រោយពីស្វាងសើចបន្តិចទើប វ័រ ដាច់ ចិត្តនិយាយទៅរកពួកនាងទាំងបីកុំអោយពួកនាងថាគេឆ្កួតទៀត។
«អូយសើចចុកពោះ នារីក្លាហានអ៊ើយ!»
«មែនហើយ! យ៉ាងម៉េចគិតថាចាក់យើងជាមួយ ម្ជុលដេរ ម្ជុលចាក់ និង ដែកឆាបក្រចក ហ្នឹងហ្អ៎?» ជ្រក់ បន្ថែម។
«ហាស់ៗៗ អូយខ្លាចណាស់! អាវុធនារីក្លាហាន ហាស់ៗៗហាៗៗ» វ័រ បន្តបង្អាប់ ពួកនាង។
កូនភ្លោះទាំងបីងាកមើលមុខគ្នា ហើយសម្តែងការភ្ញាក់ផ្អើល។
«នីកា! ម៉េចក៏យកម្ជុលដេរមកទៅវិញ?»
«ក៏គិតថា នីតា ឯងយកកាំបិតទៅហើយទើបគ្នាដាក់ម្ជុលដេរវិញទៅ! ហើយម៉េចក៏ឯង យកម្ជុលចាក់មកដែរ?»
«ធម្មតាគិតថាឯងជាអ្នកកាន់កាំបិត អញ្ចឹងរកអីមិនឃើញក៏យកម្ជុលចាក់ទៅ!»
«ហើយចុះ នីណា? ក្រែងតួនាទីឯងកាន់ឡាមហ្អេះ? ម៉េចក៏យកដែកឆាបក្រចកមកវិញ?»
«ឡាមឯណា?! បើកាលពីថ្ងៃពុកយកទៅកោរពុកមាត់បាត់ហើយហ្នឹង!»
កម្លោះទាំងពីរឈរសើចអស់ចិត្ត តាំងធ្វើអន្តរាគមន៍។
«បានហើយៗ! បើថាមិនចាក់យើងទេ…ទុកអោយរំពាត់យើងចាត់ការម្តង!» វ័រ ទាញ ក្បាបដូងដែលនាយលាក់ក្រោយខ្នងចេញមក។
«ស្អែកអោយឯងវាយហើយ! ហ៊ានតែចូលមើលឯង!» នីណា គំរាម។
«ចុម! គិតថាយើងខ្លាចពួកឯងដូចកាលពីក្មេងហ្អេះ?» ជ្រក់ តបទាំងដើរចូលតិចៗ។
«អើ! បើចង់សាកចូលមក!» នីតា ពោលព្រមទាំងលើកម្ជុលដេរមកជ្រលរនាយទាំងពីរ ផង។
វ័រ និង ជ្រក់ ដើរចូលទៅមុខមួយជំហាន នីកា នីណា និង នីតា យកវត្ថុសម្ងាត់ ការពារខ្លួនរបស់នាងជន្លរចុះឡើងយុវជនទាំងពីរខ្លាចពួកនាងចាក់មែនទែនក៏ថយក្រោយ បន្តិចវិញ។ ជ្រក់ ដូចនឹកឃើញរឿងអ្វីម៉្យាងក៏ពោលឡើងៈ
«នែ៎! កុំគ្រាន់បើពេកវើយ! ម៉ែឯងជំពាក់លុយថ្លៃពងមាន់ពុកយើងមិនទាន់សងទេ។»
នីតា សើចខេះៗរួចតបៈ
«ជួយមិនបានទេ! ម៉ែអោយលុយយើងយកទៅសងពុកឯងហើយ តែគាត់មិននៅផ្ទះ នរណាហ៊ានប្រថុយសងលុយនិងពួកឯងទាំងពីរនោះ បើម៉ាង៉ៃៗឃើញតែនៅវង់អាប៉ោង យ៉ាងនេះ។»
វ័រ តម្លើងសរសៃកតវ៉ាៈ
«ជំពាក់លុយគេហើយនៅគ្រាន់បើទៀត!»
«អើ! គ្រាន់បើអញ្ចឹង! ហើយចង់យ៉ាងម៉េច?» នីណា តបដោយលើកដែកឆាបក្រចកជន្លរ នាយទាំងពីរផង។
នៅពេលដែលបួននាក់នោះកំពុងតែតវ៉ាគ្នា ឯនីកា វិញហាក់ដូចជាកំពុងតែផ្ទៀងត្រចៀក ស្តាប់អ្វីម៉្យាង។ លុះស្តាប់យល់ជាក់ថាជាអ្វីហើយ ទើបនាងប្រឹងបង្អាក់បួននាក់នោះកុំឲ្យ លឺមាត់។
«ស្ងាត់ៗទាំងអស់គ្នា…!»
នីកា ពោលឡើង គ្រប់គ្នាធ្វើមុខងឿងឆ្ងល់។ នីកា ដើរមកជិតពួកគេហើយសុំអោយ វ័រ និង ជ្រក់ពន្លត់ម៉ាស៊ីនម៉ូតូរួចទើបធ្វើជាផ្ទៀតស្តាប់ម្តងទៀតដោយនិយាយខ្សាវៗ។
«មានលឺសម្លែងកណ្តឹងគោទេ?»
«មានឯណា! ចេះតែថាម៉ង!» ជ្រក់ បដិសេធ។
«មែនណា! ខ្ញុំហ៊ានស្បថ! ផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់មើល!» នីកា ពោលយ៉ាងជឿជាក់។
គ្រប់គ្នាស្ងាត់ ហើយប្រឹងស្តាប់ទាំងអស់គ្នា។បន្តិចក្រោយមក នីណា ពោលឡើង។
«គឺពិតជាលឺសម្លេងកណ្តឹងមែនណា!»
«តែហាក់ដូចជានៅឆ្ងាយពីយើងនៅឡើយទេ…យ៉ាងហោចណាស់ក៏ក្បែរមាត់បឹងដែរ។» វ័រ ឆ្លើយកាត់ក្រោយពីស្តាប់លឺសម្លេងនោះរួចមក។
«ប្រហែលជាគេលក់ការ៉េមកាត់ហ្នឹងទេដឹង!» ជ្រក់ អោយយោបល់។
«នរណាលក់ការ៉េមជិះកាត់សាលារៀនទាំងយប់ថ្មើរនេះ?» នីតា តប។
«ក្រែងគេចង់យកទៅលក់នៅកន្លែងរាំវង់ទេដឹង?» នីកា ពោលឡើង។
«លឺពីកើតមកច្បាស់ណាស់ វាលត្រពាំងក្រឡូងខាងកើតសាលាហ្នឹងដុតខ្មោចច្រើនផង គ្មាននរណាហ៊ានដើរកាត់ពេលយប់អញ្ចឹងទេ។» នីណា បន្ថែម។
«រឺមួយក៏ខ្មោច?» វ័រ ពោលឡើង។
«មិនមែនខ្មោចទេ! ពួកយើងពួន…មើលហ្ន៎ដូចជាភ្លើងពិលពីចម្ងាយ!» នីកា ពោលឡើង ដោយយកដៃចង្អុរទៅរបងខាងកើតសាលារៀនផងដែរ។ ពួកគេនាំគ្នាស្ងាត់ស្ងៀម និង នាំគ្នាសម្លឹងតាមទិសដៅ។
«តែភ្លើងពិលភ្លឹបភ្លែត ម្តងភ្លឺម្តងអត់អញ្ចឹង ដូចខ្មោចលងណាស់!» វ័រ បន្ត…ចំណែកជ្រក់ ចាប់ផ្តើម ញ័រក្បាលជង្គង់ទៅពួនក្រោយ នីតា ។
នៅមានត….
ទំលាក់ មួយវិចារ » | ប្រលោមលោកខ្នាតខ្លី, រឿងខ្លី | បានដាក់ប្លាក ៖ ប្រលោមលោករីករាយ, រឿងខ្លី | តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃ
បានដាក់ប្រកាស ដោយ វឌ្ឍនា
ចាក់ស្រោមជើង «Ballerina Socks.»
ខែ តុលា 2, 2009នេះគឺជាសម្មិទ្ធិផលថ្មីរបស់ខ្ញុំដែលកើតចេញពីការឆ្នៃប្រឌិតដោយខ្លួនឯង។ វាមើលទៅ សាមញ្ញងាយៗ តែពិតជាគួរអោយស្រលាញ់ ហើយពេលពាក់វាទៅមានទំនុកចិត្ត មើលទៅកាលីបទៀតផង។ ខ្ញុំអោយឈ្មោះវាថា «ស្រោមជើងបាឡេ» ព្រោះមើលទៅ ដូចស្រោមជើងអ្នករាំបាឡេពាក់អញ្ចឹង។ ស្រោមជើងប្រភេទនេះសមទៅហ្នឹងស៊េរី ស្បែកជើងដែលមានលក្ខណៈជិតមុខចំហប្រអប់ជើងដូចស្រោមជើងនេះដែរ។ វាងាយ ស្រួលប្រើប្រាស់សំរាប់រដូវក្តៅ ប្រសិនបើអ្នកស្រលាញ់បាតជើងរបស់អ្នកមិនចង់អោយ វាឆាប់ក្រិននោះ ស្រោមជើងរបៀបនេះសាកសមបំផុត។
ម៉ូដមួយនេះចាក់ម្ជុលពីរផង និង ម្ជុលមួយផង
សាមញ្ញ…តែគួរអោយស្រលាញ់
គំរូសំរាប់ចាក់
សុំទោសជាមុនណា…ព្រោះមិនដឹងជាសរសេរគំរូនេះជាខ្មែរយ៉ាងម៉េចទេ ព្រោះពាក្យខ្លះ ខ្ញុំមិនដឹងបកជាខ្មែរថាម៉េចអោយត្រូវ។ អញ្ចឹងរបៀបចាក់សំរាប់ស្រោមជើងនេះគឺជា អង់គ្លេស។
Ballerina Summer Sock
Materials:
1 ball of any kind sock yarn match with dpns needle size 2.5 mm
1 set of dpns needle size 2.5mm
1 crochet hook, size 1.5 mm
SLIPPERS (Make 2)
Bottom: With 2 needles from dpns, cast on 8 sts. Work even in St st for 2 rows, end on WS.
Shape Heel: Inc Row (RS): K1, M1k, k to last st, M1k, k1 – 10 sts. Rep this inc every RS row 5 times more, end on WS – 20 sts. Mark beg and end of last row. Work even until piece measures 6” (or desired length) from markers, end on WS.
Shape Toe: Dec Row (RS): K1, SSK, k to last 3 sts, k2 tog, k1 – 18 sts. Rep this dec every RS row 5 times more, end on WS – 8 sts. Knit 1 row, end on RS. Mark beg and end of last row for turning point of toe.
Upper: Purl 1 row, end on WS.
Shape Toe:Inc Row (RS):K1, M1k, k to last st, M1k, k1 – 10 sts. Rep this inc every RS row 5 times more – 20 sts. Work even until upper measures 3” from toe markers, end on WS.
Pick up for Sides: Next Row (RS): With RS facing pick up 36 sts across and start work with St St around, dec 1 sts, ever corner of the heel. Working like this for 3 rnds, then continue with St St until 1” from bottom. Bind off all stitches.
Finishing: Using Crochet hook, sc around. Fastern off in the end.
11 វិចារ | Yarn & Needle | បានដាក់ប្លាក ៖ គំរូសំរាប់ចាក់ | តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃ
បានដាក់ប្រកាស ដោយ វឌ្ឍនា
